انجمن علمی جراحی مغز و اعصاب

آناتومی سوراخ مونرو

11 اردیبهشت 1403
زمان مطالعه: 2 دقیقه
1252 بازدید
آناتومی سوراخ مونرو

خلاصه مقاله

سوراخ بین بطنی که به آن سوراخ مونرو نیز گفته می شود، جزء ضروری سیستم بطنی است که بطن سوم را به بطن جانبی متصل می کند. این سوراخ های جفت شده تبادل مایع مغزی نخاعی بین بطن های جانبی و بطن سوم را تسهیل می کند. هنگامی که این سوراخ ها مسدود یا از بین می روند، منجر به هیدروسفالی انسدادی غیر ارتباطی می شود.

#با_مقاله_درس_بخوانیم
#Foramen_of_monro_anatomy_and_importance


🔵 سوراخ بین بطنی که به آن سوراخ مونرو نیز گفته می شود، جزء ضروری سیستم بطنی است که بطن سوم را به بطن جانبی متصل می کند.

🔵 این سوراخ های جفت شده تبادل مایع مغزی نخاعی بین بطن های جانبی و بطن سوم را تسهیل می کند. هنگامی که این سوراخ ها مسدود یا از بین می روند، منجر به هیدروسفالی انسدادی غیر ارتباطی می شود.


🔵 آناتومی
🔰 سوراخ مونرو در پشت ستون و بدن فورنیکس و جلوی تالاموس، بین سقف و دیواره قدامی بطن سوم قرار دارد.


🔰 هر سوراخ شامل چندین ساختار است که از آن عبور می کند، از جمله choroid plexus، شاخه های انتهایی شریان های choroidal خلفی داخلی و سیاهرگ هایی مانند thalamostriate ، ورید choroidal فوقانی و سپتال.


🔰 در مواردی که بطن ها کوچک هستند، فورامن به صورت یک هلال کوچک با فرورفتگی قدامی مقعر ناشی از فورنیکس ظاهر می شود. برعکس، اگر بطن ها بزرگ باشند، فورامن شکل مقطع دایره ای تری به خود می گیرد.

🔵 تاریخچه

🔰 سوراخ مونرو ساختاری است که به افتخار پزشک اسکاتلندی الکساندر مونرو (1733-1817) نامگذاری شده است که اولین بار در سال 1783 آن را توصیف کرد. با این حال، توجه به این نکته مهم است که توضیحات قبلی از ارتباطات درون سوراخ  (the communications within the foramen) به جالینوس باز می گردد.

🔰 شایان ذکر است که فردی که اولین بار این ساختار را توصیف کرد، الکساندر مونرو سکوندوس است، که نباید با پدر یا پسرش اشتباه گرفت، که آنها نیز الکساندر مونرو (به ترتیب پریموس و ترتیوس) نام داشتند و همگی کرسی آناتومی را در دانشگاه ادینبورگ داشتند.


🔵 پاتولوژی
🔰 سوراخ مونرو یک گذرگاه حیاتی است که در صورت انسداد می تواند باعث هیدروسفالی انسدادی (غیر ارتباطی) شود. تنگی می تواند در اثر طیفی از عوامل مانند علل عفونی (TORCH)، آترزی مادرزادی، ناهنجاری های عروقی و نئوپلاسم ها ایجاد شود.

1- کیست های کلوئیدی:
🛑 توده های رایج در سوراخ مونرو.
🛑 بروز: 0.2-2% تومورهای داخل جمجمه.
🛑 در 90 درصد بدون علامت است اما می تواند باعث هیدروسفالی شود.
🛑 بزرگ شدن سریع همراه با علائم شدید.

2- تومور سلول غول پیکر ساب اپاندیمی (Subependymal giant cell tumor (SGCT)) مرتبط با TSC:
🛑 شایع ترین ضایعه کودکان.
🛑 در 20 درصد از بیماران مبتلا به کمپلکس توبروس اسکلروزیس (TSC) یافت می شود.
🛑 تومورSGCT  یک آستروسیتوم با درجه پایین (گرید یک طبقه بندی سازمان جهانی بهداشت) است.
🛑 لوبوله شده، توده های enhancing که به داخل بطن های جانبی یا سوم گسترش می یابند.
3- ساب اپندیموما:
🛑 تومور نادر با رشد آهسته.
🛑 معمولا در بطن چهارم رخ می دهد.
🛑 فورامن مونرو را بیشتر درگیر می کند.
🛑 به صورت یک ضایعه کوچک و کاملاً مشخص با حداقل enhancement ظاهر می شود.

🔵 درمان

1- نورواندوسکوپی:

🛑 تکنیک کم تهاجمی مناسب برای انسدادهای غشایی یک طرفه.

🛑 روشهای فنستراسیون متناسب با نوع خاصی از غشاء، که به دنبال  باز شدن هدفمند است.

🛑 تجسم آندوسکوپی مستقیم و تکنیک دقیق برای جلوگیری از آسیب وریدهای تالاموستریات بسیار مهم است.

🛑 عوارض بالقوه شامل نقص حافظه و همی پارزی علیرغم حداقل تهاجم است.

🛑 آسیب ناخواسته فورنیکس در حین جراحی می تواند منجر به فراموشی انتروگراد پایدار شود.

2- کرانیوتومی باز:

🛑 دسترسی جایگزین را برای تومورهای سوراخ مونرو و شاخ فرونتال را درگیر می کند ارائه می دهد.

🛑 رویکردهای ترانس کورتیکال و ترانس کالوسال هر دو   corridors های  جراحی را برای دسترسی  به  منطقه مورد نظر فراهم می کند.

🛑 موفقیت در برداشتن تومور با استفاده از این تکنیک های جراحی باز گزارش شده است.

🛑 هر دو رویکرد دارای خطرات عوارضی مانند تشنج، ضعف، اختلال عملکرد حافظه و سندرم های disconnection syndromes هستند.

🔵 ملاحظات:

🛑 انتخاب روش درمانی بهینه برای انسداد فورامن مونرو، نیاز به تجزیه و تحلیل مورد به مورد دارد و باید مزایای تکنیک‌های کم تهاجمی را در مقابل احتمال بروز عوارض ارزیابی کرد.


🔺منبع
🔺 منبع

📝ارائه دهنده: دکتر محمدسینا میرجانی
📝ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست

✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨

🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association

مقالات مرتبط

19 تیر 1402
2 دقیقه

تظاهرات عصبی عفونت حاد HIV

در جمعیت‌های جدید تبدیل سرمی شیوع بالایی از نوروپاتی محیطی و اختلال عملکرد شناختی در AHIV(acut hiv ) را نشان می‌دهد، حتی اگر این یافته‌ها به طور کلاسیک با عفونت مزمن HIV مرتبط باشد. آزمایش‌های تشخیصی مراقبتی محدود برای AHI و تشخیص تأخیری عفونت همچنان منجر به عدم شناسایی و گزارش کم تظاهرات عصبی AHI می‌شود. AHI باید برای طیف وسیعی از شرایط عصبی، از فلج بل، متفاوت باشد. درمان این شرایط شامل شروع زودهنگام درمان ضد رتروویروسی (ART) و سپس درمان‌های استاندارد ارائه خاص است. مننژیت آسپتیک، که عموماً با سردرد و علائم مننژی تظاهر می‌کند، شایع‌ترین تظاهرات CNS AHI است که در عرض 2 هفته پس از عفونت رخ دهد. علائم اکستراپیرامیدال ظریف، مانند برادی‌کینزی، از شایع‌ترین علائم مشاهده شده در معاینه عصبی طی دوازده هفته پس از عفونت HIV بود .  تظاهرات سیستم عصبی محیطی HIV نیز در عفونت حاد دیده می شود.  فلج مجزای عصب جمجمه ای 7 (بل) به عنوان علامت های اولیه و حتی اولین علامت مشخص با شروع متوسط ​​15 روز پس از تظاهرات بالینی بیماری و همیشه همراه با مننژیت آسپتیک. شایع‌ترین علامت عصبی در 12 هفته اول عفونت HIV مشاهده شد، نوروپاتی وابسته به طول بود. فلج بل را می توان با یک دوره کوتاه کورتیکواستروئیدی و آسیکلوویر درمان کرد و AIDP با یک دوره IVIG درمان می شود. پیوند مغز استخوان (BMT) و استراتژی "شوک و کشتن" برای درمان اچ آی وی در انسان مورد مطالعه قرار گرفته است. چندین استراتژی درمانی بالقوه دیگر در حال حاضر در شرایط آزمایشگاهی در حال بررسی هستند، اگرچه آنها دور از آزمایش انسانی هستند.

17 تیر 1402
2 دقیقه

آستروسیتوم آناپلاستیک

Astrocytoma شایع ترین نوع گلیوم است که معمولاً مغز و گاهی اوقات نخاع را درگیر می کند. علت دقیق آستروسیتوم آناپلاستیک ناشناخته است.در نوروفیبروماتوز نوع I، سندرم Li-Fraumeni و توبروس اسکلروزیس با فراوانی بیشتری رخ می دهد. اکثریت قریب به اتفاق آستروسیتوم ها به فرزندان منتقل نمی شوند. تأثیر سن بر survival  تنها برای 2 سال اول پس از تشخیص وجود دارد. Direct Invasion و رقابت برای اکسیژن است که منجر به آسیب hypoxic به پارانشیم طبیعی مغز می شود. رادیکال های آزاد، انتقال دهنده های عصبی و مدیاتور های  التهابی نیز مسئول ایجاد اختلال در هموستاز هستند. Mass Effect ناشی از تومور نیز مسئول علائم و بالینی مختلف است. Anaplastic Astrocytoma : در بزرگسالان - فقدان تکثیر اندوتلیال - Grade III . علائم General شامل سردرد ، حالت تهوع، استفراغ، مشکلات شناختی، تغییرات شخصیتی و اختلالات راه رفتن است. علائم Focal شامل تشنج، آفازی یا نقص میدان بینایی است. تشنج در حدود 90 درصد از بیماران درجه پایین رخ می دهد.  یک neurological examination کامل همیشه ضروری است. ایید محل دقیق تومورها باید با تصویربرداری عصبی انجام شود. MRI بهترین روش تصویربرداری برای تشخیص است. تا حد امکان باید از کنتراست Gadolinium استفاده شود. در صورت وجود هرگونه منع برای MRI ، ممکن است CT scan انجام شود. در صورت یافتن تومور، جراح مغز و اعصاب باید biopsy از آن را انجام دهد. Standard of care: برداشتن تومور با جراحی و به دنبال آن EBRT و temozolomide 1 تا 1.5 ساعت قبل از radiation. پس از پرتودرمانی: تموزولوماید را با دوزهای بالاتر یا  PVC  (پروکاربازین، لوموستین، وین کریستین). تشخیص افتراقی :Glioblastoma multiforme - Brain metastasis - Brain abscess -Oligodendroglioma - Encephalitis - Multiple sclerosis - Primary CNS lymphoma - Toxoplasmosis

0 لایک
0 نظر
دانلود

نویسندگان

خانه

دوره‌های آموزشی

مقالات

حساب کاربری