حکیم ابو علی سینا
خلاصه مقاله
ابن سینا یک ایرانی مشرف بر علوم مختلف بود که از سال 980 تا 1037 میزیست. او در زمینههای مختلف از جمله پزشکی، فلسفه و سایر علوم فعالیت قابل توجهی داشت.
#مشاهیر_نوروساینس
🔰ابن سینا یک ایرانی مشرف بر علوم مختلف بود که از سال 980 تا 1037 میزیست. او در زمینههای مختلف از جمله پزشکی، فلسفه و سایر علوم فعالیت قابل توجهی داشت. ابن سینا در زمینه طب، مطالب فراوانی در موضوعات مختلف پزشکی نوشت و دایره المعارف معروف پزشکی به نام «قانون الطب» را تألیف کرد.
🔰در حالی که ابن سینا به طور خاص بر جراحی مغز و اعصاب به عنوان یک رشته جداگانه تمرکز نکرد، او در زمان خود به درک و درمان اختلالات عصبی کمک کرد. کار او در پزشکی، از جمله مشاهدات او در مورد آناتومی و فیزیولوژی سیستم عصبی، پایه و اساس پیشرفت های آینده در زمینه جراحی مغز و اعصاب را ایجاد کرد.
🔰در دوران ابن سینا، مداخلات جراحی برای بیماریهای عصبی محدود بود و اغلب با خطر بالایی همراه بود. با این حال، او تکنیکهایی را برای ترفیناسیون (یک روش جراحی شامل برداشتن یک قطعه از جمجمه) توضیح داد و در مورد مدیریت آسیبهای سر و اختلالات عصبی مانند صرع بحث کرد.
🔰کمک های ابن سینا به پزشکی، از جمله درک او از سیستم عصبی و تکنیک های جراحی، بر پیشرفت جراحی مغز و اعصاب در قرون بعدی تأثیر گذاشت. جراحی مغز و اعصاب مدرن از زمان ابن سینا با پیشرفت در فناوری تصویربرداری، بیهوشی، ابزارهای جراحی و تکنیک ها به طور قابل توجهی تکامل یافته است. با این حال، کار پیشگام او در پزشکی و تلاش های او برای پیشبرد درک و درمان بیماری های عصبی، راه را برای پیشرفت های آینده در زمینه جراحی مغز و اعصاب هموار کرد.
🔰«قانون الطب»: مشهورترین اثر طبی ابن سینا «قانون الطب» (القانون فی الطب) است که دایره المعارف جامع پزشکی بود. این کتاب طیف وسیعی از موضوعات پزشکی را پوشش داد و برای چندین قرن به یکی از تأثیرگذارترین متون پزشکی در جهان اسلام و اروپا تبدیل شد. قانون شامل بخش هایی در مورد عصب شناسی بود که توضیحاتی در مورد شرایط مختلف عصبی و درمان آنها ارائه می کرد.
🔰آناتومی و فیزیولوژی: ابن سینا درک عمیقی از آناتومی و فیزیولوژی انسان از جمله سیستم عصبی داشت. وی ساختار و عملکرد مغز، نخاع و اعصاب محیطی را تشریح کرد. توصیفات تشریحی او بر اساس مشاهدات خود او و همچنین آثار دانشمندان پیشین، مانند جالینوس بود.
🔰جراحات سر و تروما: ابن سینا مطالب زیادی در مورد صدمات سر و مدیریت ضربه نوشته است. وی در مورد اهمیت معاینه و ارزیابی دقیق آسیب های سر از جمله ارزیابی سطح هوشیاری صحبت کرد. ابن سینا همچنین استفاده از ترفیناسیون (ایجاد سوراخ در جمجمه) را برای اهداف مختلف از جمله درمان شکستگی جمجمه و کاهش فشار داخل جمجمه توصیف کرد.
🔰صرع: ابن سینا شرح مفصلی از صرع، علائم آن و درمان های بالقوه آن را در «قانون الطب» ارائه کرده است. او تشخیص داد که صرع یک اختلال عصبی است و بر اثر تأثیرات ماوراء طبیعی یا اهریمنی ایجاد نمی شود، همانطور که معمولاً در آن زمان تصور می شد. نوشته های او در مورد صرع بر درک پزشکی و درمان بعدی این بیماری تأثیر گذاشت.
🔰تأثیر بر جراحی مغز و اعصاب: در حالی که عصر ابن سینا فاقد رشته تخصصی جراحی مغز و اعصاب بود که امروزه می شناسیم، کمک های او به پزشکی، از جمله درک او از شرایط عصبی و تکنیک های جراحی، پایه و اساس پیشرفت های آینده در این زمینه را ایجاد کرد. نوشته های او بر دانشمندان و پزشکان بعدی تأثیر گذاشت که زمینه جراحی مغز و اعصاب را بیشتر توسعه دادند.
گردآورنده: دکتر علی علی پور
ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
خون ریزی ساب آراکنوئید
خونریزی ساب آراکنویید Subarachnoid Hemorrhage در ابتدا به شناخت تعریف و چگونگی بروز آن می پردازیم که به معنای خون ریزی در فضای ساب آراکنویید است
الیگودندروگلیوما
الیگودندروگلیوما، جزو تومورهای اولیه نورواپیتلیال سیستم عصبی مرکزی است.منشاء الیگودندروگلیوما، الیگودندروسیت ها، نوعی از سلول های گلیال مغز است. براساس کرایتریای WHO برای طبقه بندی تومورهای CNS، به 2 نوع، الیگودندروگلیومای درجه 2 و الیگودندروگلیومای درجه 3(اناپلاستیک) تقسیم میشوند.نسبت بروز آن در مردان به زنان، از 1.1 تا 2 متغییر است. به لحاظ هیستوپاتولوژیک در الیگودندروگلیوما، صفحه هایی از هسته های گرد ایزومورفیک به همراه سیتوپلاسم شفاف دیده میشود که با نام کلاسیک"تخم مرغ سرخ شده شناخته میشود. اجسام پساوما و کلسیفیکاسیون های منتشر در تومور وجود دارند.در الیگودنروگلیومای درجه 3، آتیپی هسته ای و نکروز، پرولیفراسیون میکروواسکولار، دانسیته ی بالای سلولی، اشکالی میتوز سلولی نیز دیده میشود.سی تی اسکن بدون کنتراست(NECT) برای ارزیابی علائم غیر اختصاصی سیستم عصبی مرکزی است.الیگودندروگلیوما در CT scan بصورت توده ی حاشیه اMRI وسعت تومور و ماهیت ارتشاحی آن را نشان دهد. در توالی T2 ، بصورت Hypointense و در توالی T1 بصورت، Hyperintense دیده می شود. تقویت شدن تومور با کنتراست اغلب در MRI بصورت هموژن یا Patchy و Ring enhancement نشان دهنده ی تهاجمی بودن تومور و پروگنوز بد آن است.ی هایپودنس یا ایزودنس در کورتکس و ماده ی سفید ساب کورتیکال دیده میشود.تشخیص براساس علائم بالینی، تصویربرداری، ارزیابی هیستوپاتولوژی و مارکر های ژنتیکی IDH1 و IDH2 است. تشخیص های افتراقی الیگوندروگلیوما شامل آستروسیتومای منتشر، گلیوبلاستوما، تومور های نورواپیتلیال دیس امبریوپلاستیک، گانگلیوما و تومورهای مولتی ندولار و واکوئل کننده ی نورونی است. علائم آن غیراختصاصی اند. شایع ترین علامت بالینی ان، تشنج پارشیال ساده یا کمپلکس یا جنرالیزه رخ میدهد.سردرد، تغیییر وضعیت ذهنی، سرگیجه، تهوع، شکایت بینایی و ضعف نورولوژیک فوکال از علائم دیگر است.بطور کلی هر فرد با تشنج جدید یا نقص عصبی فوکال باید تحت تصویربرداری CNS قرار گیرد. درمان الیگودندروگلیوما چندعاملی است و شامل روش های جراحی، شیمی درمانی و رادیوتراپی است. برداشت کامل تومور اولین انتخاب برای درمان اولیه ی الیگودندروگلیوما است و بیوپسی،برای افزایش Survival و تائید تشخیص تومور و نوع آن بکار می رود. تعیین نوع روش جراحی با توجه به محل تومور، بیماری های زمینه ای بستگی دارد. ادامه ی درمان بیمار براساس پروگنوز وی تعیین میشود: در صورت سن کمتر از 40 سال، الیگودندروگلیومای درجه 2 و یا عدم وجود اختلالات نورولوژیک در بیمار، ادامه ی درمان بصورت انتظاری یا رادیوتراپی و کموتراپی با تموزولوماید انجام میشود. ولی در صورت سن بالای 40 سال، الیگودندروگلیومای درجه 3، وجود اختلالات نورولوژیک و یا وجود باقی مانده ی تومور در CNS، ادامه ی درمان رادیوتراپی و کموتراپی با تموزولوماید است.