انجمن علمی جراحی مغز و اعصاب

مخزن کیاسماتیک

08 فروردین 1403
زمان مطالعه: 2 دقیقه
283 بازدید
مخزن کیاسماتیک

خلاصه مقاله

مخزن کیاسماتیک، یک ساختار بدون جفت است که اعصاب بینایی و کیاسم را در بر می گیرد، و در بالا توسط مخزن lamina terminalis، از جانبی توسط مخزن کاروتید، و در خلف توسط مخزن بین ساقه ای مرزبندی شده است. Cisterna chiasmatica که به دلیل موقعیت برترش نسبت به sella turcica به عنوان مخزن سوپراسلار نیز شناخته می‌شود، ساختاری در خط وسط است که بین قسمت‌های لوب تمپورال و زیر هیپوتالاموس قرار دارد

#با_مقاله_درس_بخوانیم
#مخزن_کیاسماتیک


❇️ مقدمه:
مخزن کیاسماتیک، یک ساختار بدون جفت است که اعصاب بینایی و کیاسم را در بر می گیرد، و در بالا توسط مخزن lamina terminalis، از جانبی توسط مخزن کاروتید، و در خلف توسط مخزن بین ساقه ای مرزبندی شده است. Cisterna chiasmatica که به دلیل موقعیت برترش نسبت به sella turcica به عنوان مخزن سوپراسلار نیز شناخته می‌شود، ساختاری در خط وسط است که بین قسمت‌های لوب تمپورال و زیر هیپوتالاموس قرار دارد.

🩻 آناتومی:
این مخزن در بالا با مخزن از lamina terminalis، قدامی جانبی با مخزن سیلوین، و در خلفی با مخزن interpeduncular ارتباط برقرار می کند.دیواره جانبی آن توسط غشای کاروتید داخلی مشخص می شود که مخازن کیاسماتیک و کاروتید را از هم جدا می کند. دیواره قدامی تحتانی توسط غشای عنکبوتیه بیرونی تشکیل شده است که بر روی سخت شامه پوشاننده سل و دیافراگم سلا قرار گرفته است. دیواره خلفی توسط غشای دیانسفال مشخص می شود که مخزن های کیاسماتیک و بین ساقه ای را جدا می کند و در پشت ساقه هیپوفیز قرار دارد. مرز قدامی مخزن کیاسماتیک با لیمبوس اسفنوئیدال استخوان اسفنوئیدی که در لبه خلفی پلانوم اسفنوئیدال قرار دارد مشخص شده است.


💠 محتویات:
در داخل مخزن کیاسماتیک، اعصاب بینایی و کیاسم، ساقه هیپوفیز و چندین شاخه سوراخ کاروتید، از جمله شریان های هیپوفیزیال فوقانی و اینفوندیبولار قرار دارند. محتویات شریانی شامل شاخه‌های شریان کاروتید سوراخ‌دار، شریان هیپوفیزیال فوقانی و شریان اینفوندیبولار است، در حالی که شبکه وریدی بینایی نیز در داخل مخزن کیاسماتیک یافت می‌شود.این شریان ها برای دسترسی به مخزن کیاسماتیک به غشای کاروتید داخلی نفوذ می کنند و به اینفاندیبولوم و عصب بینایی و کیاسم ختم می شوند. علاوه بر این، مخزن کیاسماتیک با فضای زیر عنکبوتیه اطراف اعصاب بینایی در کانال های بینایی ارتباط برقرار می کند. علاوه بر این، مخزن کاروتید به جلو در اطراف شریان چشمی گسترش می یابد تا زمانی که شریان از غلاف بینایی در راس اوربیت خارج شود.

📚 منبع یک
📚 منبع دو


🖌 گردآورنده: دکتر امیرمحمد توحیدی نیا
🖌ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست

✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨

🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association

مقالات مرتبط

20 مرداد 1403
2 دقیقه

تومور کندروما

کندروماها تومورهای بسیار نادری هستند که به آرامی رشد می‌کنند و از بخش‌های غضروفی استخوان‌ها به وجود می‌آیند. در ناحیه جمجمه،این تومور شامل استخوان‌های بیس جمجمه و سینوس‌های پارانازال می‌شود

13 تیر 1402
2 دقیقه

سندروم یا بیماری تقاطع

سندرم تقاطع وضعیتی است که قسمت اول بداکتور پولیسیس لونگوس و اکستانسور پولیسیس برویسو دومکستانسور کارپی رادیالیس برویس/اکستانسور کارپی رادیالیس لانگوس, اکستنسورهای خلفی مچ را تحت تاثیر قرار می دهد.اصطکاک مکرر در محل اتصال که در آن تاندون‌های کمپارتمان اول خلفی از روی کمپارتمان دوم عبور می‌کنند و تنوسینوویت ایجاد می‌کنند. این درد در ناحیه پروگزیمال و پشتی استیلوئید رادیال یا در فاصله 4 تا 6 سانتی‌متری نزدیک به توبرکل لیستر مشاهده می‌شود.  این سندرم معمولاً نتیجه تمرینات یا فعالیت های مکرر اکستنشن و فلکشن است. معمولاً در فعالیت های ورزشی مانند قایق رانی، اسکی، ورزش ها با راکت و اسب سواری دیده می شود. سندرم تقاطع یک تشخیص بالینی است، سونوگرافی اسکلتی عضلانی می تواند آن را تایید کند. مراحل اولیه تشخیص شامل معاینه فیزیکی متمرکز از آرنج، مچ دست و دست است.فناوری اولتراسوند پزشکی اسکلتی عضلانی در تشخیص و درمان می تواند کمک کند.معاینه 4 تا 6 سانتی‌متری نزدیک به توبرکل لیستر قابل لمس باشد. کرپیتوس یک یافته بسیار رایج و مختص سندرم تقاطع در معاینه است.هنگام انجام تشخیص افتراقی، پروناسیون مقاوم که منجر به ایجاد مجدد درد بیمار می‌شود، همراه با یافته‌های قابل لمس کرپیتوس در حدود 2 تا 3 سانتی‌متر پروگزیمال استیلوئید رادیال، می‌تواند به تمایز تنوسینوویت سندرم دکوروان کمک کند. درمان، مدیریت محافظه کارانه با استراحت و اصلاح فعالیت است.  تزریق کورتیکواستروئید و پرولوتراپی تحت هدایت سونوگرافی ازگزینه های تزریقی هستند، اروهای ضد التهابی در آسیب های حاد و تسکین درد مفید باشند. داروهای رایج ایبوپروفن، ناپروکسن، ملوکسیکام یا دیکلوفناک هستند.  به طور معمول استراحت و اصلاح فعالیت موثرتر خواهد بود. دبریدمان و رهاسازی توسط جراحی اندیکاسیون دارد.

0 لایک
0 نظر
دانلود

نویسندگان

خانه

دوره‌های آموزشی

مقالات

حساب کاربری